Smutne jest to,ze jedni odbieraniają zycie zdrowym i szczesliwym psom...kiedy inni walczą o jeszcze dni dla swojego przyjaciela....
Niestety kazdego z nas czeka rozstanie ze swoim wiernym i w pełni odannym przyjacielm...ale kazdy z nas przechodzi to indywiualnie..Ja i mój pies bylismy blisko..i jego odejscie było a raczej nadal jest dla mnie wielkim szokiem...w tej długiej 4 miesiecznej walce z rakiem był bardzo dzielny i walczył do ostatniej chwili swojego zycia...kazdy dzien był dla nas przerazajacy bo nie miałam swiadomosci czy nie jest to juz ostatni... i choc znalazł sie cien nadzieji ze wszystko sie uda...ze przetrwalismy tak ciezka chorobe nadzieja szybko odeszła... zabierjac ze soba Harona...wiele razy zastanawiałam sie jaki bedzie jego koniec ale nigdy nie pomyslałam ze jest tak bliski...wciaz gdy zamykam oczy widze jego pyszczek a z wyrazu oczu odczytuje ze bardzo mnie kocha....Nie jestem w stanie opisac tesknoty ani miłosci jaka Cię obdarzyłam przez te krótkie 8 lat...jedynie moge napisac ze nigdy o Tobie nie zapomne i zawsze bede zapalac świeczke w dniu Twoich urodzin i w kazda rocznice Twojego odejscia...przez te 8 lat z Twojej strony spotkały mnie same cudowne chwile i radosne dni... podarowałes mi wszystko co miałes całe swoje serce i przelałes cała swoja miłosc ... Gdybym tylko mogła cofnac czas i jeszcze raz miec Cie przy sobie c dziennie spełnieła bym kazde Twoje marzenie...choc tak nie wiele ich miałes...do szczescia potrzebna byłam Ci tylko ja i odrobia przestrzeni po której mknołes jak witar ... i choc jestes teraz tak daleko ... w moim sercu jestes mi tak samo bliski gdybys stał teraz przy mnie... brakuje mi Twojej obecnosci bo zawsze byłes przy mnie .... Jak okropnie człowiek jest zkonstruowany ze topiero po stracie dostrzega pewne rzeczy ... Nigdy naparwde nigdy o Tobie nie zapomne mam ochote wykrzyczec całemu swiatu jak bardzo Cie kocham i jak bardzo tesknie.T chwila w której musiałam sama podjac decyzje o skróceniu Twojego cierpienia była dla mnie tak ciezka ze niemal zapomniałam jak sie nazywam i gdzie sie znajduje... przez chwile zgupiałam....straciłam łzy... nie miałam ich w sobie przez wiele dni ale dusza tak bardzo mnie bolała i płakał ze miotała sie w ciele nie mogac znalesc swojego miejsca bo zycie bez ciebie zdawało sie niemozliwe....a teraz wiem ..ze to wcale nie jest tak ze Ty odeszłes na zawsze...teraz zawsze bedziesz zemna ...bo Twoja dusza na zawsze juz pozstanie przy mnie